روایت چهل ساله گم شدن فرزند در زندگی مادر روستانشین با مستند «جیران»/غم هست اما امید؛ چراغی روشن برای ادامه راه است
به گزارش روابط عمومی ستاد هماهنگی کانون‌های فرهنگی هنری مساجد کشور: فیلم مستند «جیران» به کارگردانی «ربابه روحی» در سومین جشنواره فیلم کوتاه و عکس روستا و عشایر (هزار و یک روایت) به عنوان بهترین فیلم از نگاه «زهرا بهروزآذر» معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده در بخش «ایران‌مهر» معرفی شد.
به همین مناسبت گفت وگویی با «ربابه روحی» در مورد «جیران» داشته‌ایم که در ادامه می‌خوانید:
«ربابه روحی» در گفت وگو با روابط عمومی ستاد هماهنگی کانون‌های فرهنگی هنری مساجد کشور، با بیان اینکه رنج و شادی انسان‌ها برایم موضوعی جدی و حائز اهمیت است، اظهار کرد: شاید به همین دلیل است که مستندساز شدم. از شادی آدمها شاد می‌شوم و از اندوهشان بسیار اندوهگین می‌شوم.
گزارش تصویری مراحل ساخت مستند جیران را از اینجا ببینید.
داستان دوستی با «جیران» از یک کوهنوردی آغاز شد
کارگردان مستند «جیران» در ادامه به انگیزه خود از ساخت این مستند اشاره کرد و ادامه داد: قریب بر ۱۰ سال پیش به همراه خواهرم و دو فرزند ۲ و ۴ ساله برای کوهنوردی به بالای کوه های صعب العبور «اسپیناس» رفته بودیم؛ آنجا بود که با یک کلبه چوبی قدیمی مواجه شدیم؛ دیدم زنی زیبا و چابک و کمی غمگین به‌نام «جیران» در تکاپوی زندگی روزمره بود و در این کلبه زندگی می‌کرد؛ از او کره و پنیر و تخم مرغ و نان تنور پخت برای نهارمان خریداری کردیم و این شد قصه ی دوستی و آشنایی من با «جیران».
کوهنوردی بهانه‌ای شد تا داستان گم شدن پسرش را برایمان تعریف کند
وی افزود: دفعات اول دیدار و آشنایی با جیران هیچ پرسشی از او نکردم و جیران و کلبه‌اش و زندگی پر از رمز و رازش باعث شد مرتب به بهانه کوهنوردی به آنجا بروم در حالیکه مسیر سخت و پر از حادثه بود اما به همراه دختر و پسر خردسالم راهی می‌شدیم و همین مساله زمینه‌ساز دوستی ما شد و طی این مدت داستان تنهایی و پسر گم‌شده‌اش را برایم تعریف کرد.
روحی تصریح کرد: در این رفت و آمدها به سازمانها و اداره‌جات و ارگانهای فراوانی برای ساخت مستند جیران مراجعه کردم تا حمایت مالی انجام شود که این روند ۸ سال طول کشید تا سرانجام نظر مرکز گسترش و سینمای تجربی جلب و این امکان فراهم شد تا فیلمی را بسازم که روایتگر فداکاری مادری است که ۴۰ سال انتظار در تنهایی را میان انبوهی از درد به دوش کشیده است و خدا را شاکرم که این فیلم توانست در دل بانو «زهرا بهروزآذر» معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده بنشیند؛ این باریم افتخار و سعادت بزرگی است.
خبری که حین ساخت مستند جیران شنیدیم؛ غمی چهل ساله بود که بوی تازگی داشت
این هنرمند در ادامه به ماجرای فیلم اشاره کرد و گفت: من ۸ سال با جیران رفت و آمد داشتم و چندین بار با شوهرش در باره گم‌شدن فرزندش مصاحبه داشتم؛ «عبدل» شوهر جیران هرگز برای من نگفته بود که جسد دریده شده‌ی فرزندش را در همان روزهای اول پیدا کرده و در حیاط خانه خاک کرده است اما درست در آخرین روز فیلم برداری برایمان وقایع را تعریف کرد و همه عوامل فیلم تا شب‌هنگام در شوک بودیم؛ خبری را شنیدیم که بعد از چهل سال بوی تازگی داشت.
تلاش و امید «جیران» برای ادامه زندگی مرا به یاد آیات قرآن می‌انداخت
روحی در مورد فضای خاص فیلم و ارتباط با محیط بومی و تاثیر این جغرافیای وطنی بر افق نگاه او در مقام یک هنرمند فیلمساز اظهار کرد: روزهایی که برای تحقیق و پژوهش و فیلمبرداری در میان باران ملایم، درختان سبز، آب‌های روان کشاورزی؛ می‌دیدم که جیران برای تامین مایحتاج بالای کوه‌ها می‌رود؛ گاوها و گوساله هایی را می‌دیدم که از شیر مادر تغذیه میکردند؛ همه و همه مرا یاد آیه های قرآن می انداخت و بعدها به این فکر میکردم جیران در فراق و انتظار فرزند در بهشت خدا به سر میبرد.
انتخاب فیلم از سوی معاون امور زنان و خانواده رئیس‌جمهور؛ خستگی را از جانم زدود
کارگردان مستند «جیران» در بخش دیگری از مباحث خود در مورد انتخاب این مستند به عنوان بهترین فیلم از نگاه « معاون رئیس‌جمهور در امور زنان و خانواده در بخش «ایران‌مهر» سومین جشنواره فیلم کوتاه روستا و عشایر (هزار و یک روایت) گفت: هیچ افتخاری بالاتر از این برایم نیست که شخص معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده فیلم مرا دیده اند و این اثر به دل ایشان نشسته است؛ این خبر تمام خستگی و ناملایماتی که طی تهیه این فیلم با آنها مواجه شده بودم را زدود.
روحی افزود: «جیران» آنگونه که دلم میخواست دیده شد و بر دلها نشست و با اینکه بعد از جیران باز هم نتوانسته‌ام برای مستند جدیدم از جایی بودجه بگیرم و اثر جدیدی خلق کنم اما دیده شدن مستند جیران توسط معاون امور زنان و خانواده رئیس‌جمهور برایم افتخار و یکی از بهترین اتفاقات زندگیم بود و از ایشان نهایت قدردانی را دارم.