بدون شک روز «عيد غدير» اهميت بسياري دارد. در روايات ما وارد شده که عظمت اين روز، حتي از روز «عيد فطر» و روز «عيد قربان» هم بيشتر است. نه اين‌که از اهميت آن دو عيد عظيم اسلامي چيزي کم بشود، بلکه به خاطر اين‌که اين عيد حاوي يک مضمون والاتر است. اهميت اين عيدي که طبق روايات ما برترين اعياد است، در همين است که متضمن موضوع ولايت است. شايد بتوان گفت که هدف از همه‌ي زحماتي که پيغمبراکرم و بزرگان دين و انبياء الهي (عليهم‌الصّلاةوالسّلام)، متحمّل شده‌اند، استقرار ولايت الهي بوده است. گويا در روايتي از امام صادق (عليه‌الصّلاةوالسّلام) است که در مقام هدف جهاد في سبيل‌اللَّه مجموعه‌ي تلاش‌هايي که براي دين مي‌شود، فرموده‌اند: «ليخرج الناس من عبادة العبيد الي عبادت اللَّه و من ولايت العبيد الي ولايت اللَّه.» هدف اين است که انسان‌ها را از ولايت بندگان و بردگان با معناي وسيعي که اين کلمه دارد خارج سازند و به ولايت‌اللَّه نائل کنند. منتها در موضوع عيد غدير، اين نکته هم وجود دارد که در باب ولايت، دو قلمرو اساسي هست: يکي قلمرو نفس انساني است که انسان بتواند اراده‌ي الهي را بر نفس خودش ولايت بدهد و نفس خود را داخل ولايت اللَّه کند. اين، آن قدم اوّل و اساسي است و تا اين نشود، قدم دوم هم تحقّق پيدا نخواهد کرد.